Πολιτικές βιογραφίες: Από την Βασίλισσα στην Σιδηρά Κυρία…

---

Οι πολιτικές βιογραφίες, ξεκίνησαν ως ένα ακόμα «είδος» που θα έπρεπε να στριμωχθεί ανάμεσα στα άλλα. Σίγουρα δεν είχε τη λάμψη της action ταινίας, ούτε ενός cool sci-fi, διαθέτει όμως και εκείνο τη χάρη του. Που τελευταία ο κόσμος την ανακαλύπτει τελευταία όλο και περισσότερο.

Τις δεκαετίες 1930 και 1940 ο κινηματογράφος αρεσκόταν να γεμίζει τις αποθήκες φιλοδοξίας και αισιοδοξίας του κοινού, χαρίζοντάς του βιογραφίες σπουδαίων ιστορικών φυσιογνωμιών. Μέσα από φιλμ για τον Τόμας Έντισον και τον Γκράχαμ Μπελ, μέχρι την Μαντάμ Κιουρί και την Μαρία Αντουανέτα, όλοι έβλεπαν το δικό τους δημιουργικό αύριο. Μετά, μπήκε στο παιχνίδι η εξουσία και τα πολιτικά πρόσωπα. Από την εποχή του 1939 όταν ο Henry Fonda είχε ερμηνεύσει τον Abraham Lincoln στο Young Mr. Lincoln του John Ford, μέχρι την επερχόμενη νέα εκδοχή του μεγάλου αμερικανού ηγέτη του φιλμ Lincoln με τον Daniel Day Lewis στον πρωταγωνιστικό ρόλο, έχουν κυλήσει αρκετές πολιτικές βιογραφίες. Άλλες έμειναν πιστές σε γεγονότα, άλλες παρουσίασαν πτυχές του εκάστοτε ήρωα, άλλες παρουσίασαν μία εντελώς δική τους προσωπικότητα. Μπορεί κανείς να διαλέξει από την Evita της Madonna μέχρι τον JFK του Oliver Stone. Άραγε τo επερχόμενο Dictator του Sacha Baron Cohen πιάνεται για biopic;
Με την Meryl Streep να επιστρέφει φουριόζα στο H Σιδηρά Κυρία για να μας μαγέψει με μία ακόμα εκπληκτική ερμηνεία της ως Μάργκαρετ Θάτσερ, και τρομάζοντάς μας στην ιδέα πως μπορεί να μας κάνει να συμπαθήσουμε την αδίστακτη πολιτικό που έκανε ένα ολόκληρο νησί να τρέμει από οργή στο όνομά της, βουτάμε στο πρόσφατο παρελθόν για να δούμε κι άλλες πολιτικές βιογραφίες που προσπάθησαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να σκιαγραφήσουν την ανθρώπινη εκδοχή μίας ιστορικής πολιτικής φιγούρας.

The Queen
Εδώ ο Stephen Frears αποτύπωσε γλαφυρότατα δύο κόσμους που διέθεταν τακτ, αλλά και διαφορετικό ένστικτο. Την Βασιλική Οικογένεια και την Βρετανική Κυβέρνηση, αλλά και τον… αστάθμητο παράγοντα, βλέπε Νταϊάνα. H Βασίλισσα με τη σειρά της, έπρεπε πάντα να σταθεί στο ύψος του μύθου της, να σταθμίσει το πολιτικό παιχνίδι που πάντα παίζεται στο παρασκήνιο, να αφήσει μικροσκοπικές χαραμάδες για να βγουν προς τα έξω τα συναισθήματά της. Η Helen Mirren είχε κλεισμένο ραντεβού με το Όσκαρ, ενώ η ταινία έδωσε μία “star” ώθηση στο είδος.

Ο Τελευταίος Βασιλιάς της Σκωτίας
Γυρίστηκε την ίδια χρονιά με το The Queen-, είχε ένα σαφέστατα πιο ντοκιμαντερίστικο στυλ, κάτι που οφείλονταν στο παρελθόν του σκηνοθέτη Kevin MacDonald. Που δεν δαιμονοποίησε τον περιβόητο αφρικανό δικτάτορα της Ουγκάντα, Ίντι Αμίν, αλλά δούλεψε τη σχέση ανάμεσα σ’ εκείνον και στον έμπιστο λευκό φίλο του, τον σκωτσέζο ιατρικό λειτουργό (James McAvoy), που γκρεμίστηκε πιο εύκολα απ’ ότι είχε χτιστεί. Ο συγκλονιστικός Forest Whitaker σε τρομάζει πολλάκις με την ζωώδη τρέλα του.

Nixon
Αν και δίχασε αρκετά, ήταν μία ενδιαφέρουσα έρευνα επάνω στην τραγική φιγούρα του 37ου αμερικανού Προέδρου. Αν και είναι πολύ πιθανόν ως νέος ο Stone να μισούσε θανάσιμα τον Nixon για την προσέγγισή του στο Βιετνάμ, στο φιλμ ωστόσο τον είδε μάλλον με συμπάθεια, με τον Anthony Hopkins να ιδρώνει και να τα «χάνει» με τρόπο, ως συνήθως, μοναδικό.

Elizabeth
Ήταν ένα δράμα εποχής που άφησε τη θρίλερ ατμόσφαιρα του και την ώριμη ανάπτυξη του θέματός να μαγέψει το κινηματογραφικό κοινό (το Elizabeth: H Χρυσή Εποχή ήταν απλώς ένα εικαστικό sequel), με την ερμηνεία της Cate Blanchett να είναι απλά θεϊκή. Η μετάβαση της Ελισάβετ από μία ξεροκέφαλη κοπέλα σε μία βασίλισσα που θα κάνει την καρδιά της πέτρα για να κυβερνήσει, είναι η βάση του φιλμ, που υπογείως συνδυάζει τη γεμάτη συμβιβασμούς πολιτική πλοκή και την ξελογιάστρα, αλλά και επικίνδυνη σαν δίκοπο μαχαίρι δύναμη της εξουσίας.

Malcolm X
O Denzel Washington θα παραδεχθεί πως την εποχή της δολοφονίας του μαύρου αμφιλεγόμενου ηγέτη Malcolm X, εκείνος ενδιαφερόταν περισσότερο για το μπάσκετ και το baseball, μετά το τέλος της ταινίας ωστόσο κουβαλούσε επάνω του όλα τα ιδιώματα του μαύρου ηγέτη. To χιούμορ, την ευφυία, την σεξουαλικότητα και κυρίως την απίστευτα εκφραστική ευφράδεια του. O Spike Lee είχε πει πως «οι λευκοί δεν θα καταλάβουν ποτέ τι σημαίνει να είσαι μαύρος σ’ αυτήν τη χώρα». Και το έδωσε σε όλους να το καταλάβουν με αυτό το φιλμ.

O Τελευταίος Αυτοκράτορας
To φιλμ του Bernardo Bertolucci είναι η συγκλονιστική επική προσθήκη της λίστας, η ταινία γύρω από τη ζωή του Που Γι, του τελευταίου Αυτοκράτορα της Κίνας. Η πρώτη παραγωγή που γυρίστηκε ποτέ μέσα στην Απαγορευμένη Πόλη είναι ένα αριστούργημα αισθήσεων, η ιστορία του τραγικού αυτοκράτορα που θα περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σ’ ένα χρυσό κελί, χωρίς να μπορεί να επέμβει στην ιστορία.

W
Στο W ο Stone έστησε μία παρωδία, για πρώτη φορά για έναν εν ενεργεία πρόεδρο, παρακολουθώντας τη ζωή του George Bush, μέσα από το αλκοόλ, τις γυναίκες και τα περίφημα φοιτητικά χρόνια στο Γιέιλ. Ο Bush παρουσιάζεται όπως ακριβώς είναι, δηλαδή ένας redneck, άξεστος, εγωισταράς που ξέρει μόνο να προβάρει τις μπότες και το καπέλο του. Πολλοί παρατήρησαν μία σχεδόν soft προσέγγιση του Stone, που κάλλιστα θα μπορούσε να τον «ξεσκίσει». Εκείνος θα αρκεστεί σ’ ένα «δεν ήθελα να προκαλέσω κακό στον άνθρωπο…».

Frost/Nixon: Η Αναμέτρηση
Εάν ο Richard Nixon ήξερε πως ο Frank Langella θα τον ερμήνευε τόσο εξαιρετικά στο Frost/Nixon: Η Αναμέτρηση, δεν θα είχε πρόβλημα να στήσει πέντε-έξι Watergate ακόμα. Το φιλμ απέφυγε βασανιστικές λεπτομέρειες και επέλεξε να μεγενθύνει μόνο ένα γεγονός. Ο ατιμασμένος πρώην πρόεδρος πίστεψε το 1977 πως ο αμερικανός performer/δημοσιογράφος David Frost (έξοχος ο Michael Sheen) θα ήταν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να πραγματοποιήσει μία σειρά «ακίνδυνων» συνεντεύξεων που ίσως και να τον αναδείκνυαν ξανά στα μάτια του αμερικανικού λαού. Κι όμως ο θεωρητικά light Frost, τον στρίμωξε στη γωνία και τον άφησε «γυμνό» και περίλυπο μπροστά στα μάτια του τηλεοπτικού κοινού.

Gandhi
Στην ιστορική στιγμή Sir Richard Attenborough και του Ben Kingsley, προβλήθηκε με αποθεωτικό στυλ η πίστη του Γκάντι στο σχέδιο της μη βίας και στην μακάρια υπομονή του, που τελικά «τσάκισε» το σιδηρούν βρετανικό προσωπείο. Τα σκηνικά και το φυσικό περιβάλλον καθρεπτίζονται επάνω στο ειρηνικό, ήρεμο, πρόσωπο του Ben «Gandhi» Kingsley.

Οι πιο popular!
Ανεξαρτήτως… ενασχόλησης, τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα είναι οι πλέον συχνοί θαμώνες στη μεγάλη οθόνη.
Ο Ναπολέων Βοναπάρτης βρίσκεται την κορυφή με τους Αβραάμ Λίνκολν, Ιησού Χριστό, Λένιν, Αδόλφο Χίτλερ, Κλεοπάτρα, Βασίλισσα Βικτώρια, Ερρίκο τον 8^ο και Βασίλισσα Ελισάβετ την 1^η, να ακολουθούν.