BREAKING

13

Γιατί άφησα τη δουλειά μου στην Apple

Ο Jordan Price είναι προγραμματιστής εφαρμογών και, πριν λίγο καιρό, κατάφερε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα και να πιάσει δουλειά στην Apple. Ναι, ναι, στις κεντρικές εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Cupertino, εκεί όπου "χτυπάει η καρδιά" της έμπνευσης, του σχεδιασμού και της δημιουργίας των κορυφαίων προϊόντων της αμερικανικής εταιρείας, με τους εκατομμύρια fans ανά τον κόσμο.

Πόσο ειδυλλιακό είναι, ωστόσο, να δουλεύεις για μία από τις μεγαλύτερες και πιο πολυσυζητημένες εταιρείες του πλανήτη; Ο ίδιος έρχεται τώρα να διαψεύσει όσους πιστεύουν ότι είναι μία από τις καλύτερες δουλειές του κόσμου, με μία επιστολή του που προκαλεί αίσθηση και δημοσιεύτηκε σε αρκετά μέσα τις προηγούμενες ώρες. Τίτλος της; "Why I Just Quit My Job at Apple". Εμείς τη βρήκαμε στη Huffington Post και μπορείτε να τη διαβάσετε ολόκληρη εδώ.

jordan-price-why-i-just-quit-my-my-job-at-apple

"Πήρα περισσότερα like στο Facebook όταν ανακοίνωσα ότι έπιασα δουλειά στην Apple από όσα όταν γεννήθηκε η κόρη μου"

Έχει πραγματικά ενδιαφέρον η ματιά του Jordan Price, που, όπως λέει, είναι ένας σχεδιαστής, καλλιτέχνης και... πατέρας που ζει στο San Francisco. Όπως σημειώνει, όταν ενημερώθηκε ότι θα πιάσει δουλειά με σύμβαση στην Apple  "ούρλιαξε από χαρά κλείνοντας το τηλέφωνο". Αλλά και η οικογένειά του, οι φίλοι και οι γνωστοί φαίνεται ότι ενθουσιάστηκαν. "Δημοσίευσα τα νέα στο Facebook και πήρα τόσο πολλά like και συγχαρητήρια όσα δεν είχα πάρει ποτέ άλλοτε" γράφει ο Jordan. "Πήρα περισσότερα like όταν ανακοίνωσα ότι έπιασα δουλειά στην Apple από όσα όταν γεννήθηκε η κόρη μου. Παλιοί μου φίλοι, με τους οποίους είχα χρόνια να μιλήσω, μου έστελναν μηνύματα. Άλλαξα τίτλο στο twitter και, ξαφνικά, άνθρωποι άρχισαν να με ακολουθούν, ενώ μέχρι πριν από μία εβδομάδα δε θα το έκαναν ποτέ". Γρήγορα, βέβαια, όπως γράφει, διαπίστωσε ότι τα πράγματα δεν ήταν τόσο ειδυλλιακά όσο τα φανταζόταν, καθώς ήταν πραγματικά μία δύσκολη δουλειά.

"Με το ζόρι έβλεπα την κόρη μου κατά τη διάρκεια της εβδομάδας" 

Στην αρχή, όπως σημειώνει, έκανε υπομονή, σκεπτόμενος ότι βρίσκεται σε μία προνομιακή θέση να δουλεύει σε μία από τις σημαντικότερες εταιρειες στον κόσμο"Με το ζόρι έβλεπα την κόρη μου κατά τη διάρκεια της εβδομάδας" γράφει "...καθώς το ωράριο ήταν εκτεταμένο. Είχα επίσης αισθητή μείωση στις απολαβές μου, αλλά σκεφτόμουν ότι έκανα μία μακροπρόθεσμη επένδυση για την καριέρα μου δουλεύοντας για μία τέτοια εταιρεία. Το σύστημα ήταν τόσο δύσκολο και υπήρχαν τόσα πολλά passwords, λογαριασμοί και logins που μου πήρε ένα μήνα για να μπορέσω να μάθω τα του server. Γινόταν meetings όλη την ώρα που αποσπούσαν τον καθένα από εμάς από την παραγωγικότητα και αλλά αυτό φαινόταν αναγκαίο κακό σε μία εταιρεία με προίόντα τέτοιας ποιότητας. Ήταν λίγο ενοχλητικό αλλά τίποτα που να δημιουργούσε προβλήματα μακροπρόθεσμα" γράφει όσον αφορά τις πρώτες του μέρες στην εταιρεία.

"Ενιωθα σαν να ήμουν έφηβος που εργαζόταν σε μία μίζερη δουλειά λιανικής πώλησης, παρά επαγγελματίας εργαζόμενος σε μία από τις σημαντικότερες εταιρείες τεχνολογίας στον πλανήτη"

Στη συνέχεια, ωστόσο, τα προβλήματα χειροτέρεψαν, λόγω της συμπεριφοράς του ανωτέρου του. "Είχε μία συνήθεια να απευθύνει προσωπικές ύβρεις προς εμένα ως αστεία, αλλά και άμεσες και έμμεσες προσβολές. Ξεκίνησε υπενθυμίζοντάς μου ότι σύμβασή μου δε θα ανανεωθεί αν έκανα ή αν δεν έκανα συγκεκριμένα πράγματα. Ήταν κυριολεκτικά πάνω από την πλάτη μου και με πίεζε" συνέχιζε για να σημειώσει επιπλέον: "ένιωθα περισσότερο σαν να ήμουν ένας έφηβος που εργαζόταν σε μία μίζερη δουλειά λιανικής πώλησης, παρά ένας επαγγελματίας εργαζόμενος σε μία από τις σημαντικότερες εταιρείες τεχνολογίας στον πλανήτη".

"Το φαγητό στην καφετέρια ήταν καλό και μου άρεσε το νέο μου iPad air. Όμως τα αστεία, οι ύβρεις και η αρνητικότητα μου αποσπούσαν την προσοχή από τη δουλειά"

"Προσπάθησα να το ξεπεράσω και να δω τη θετική πλευρά των πραγμάτων" γράφει ο Jordan στη συνέχεια. "Δούλευα στην Apple με παγκόσμιας κλάσης σχεδιαστές σε ένα παγκόσμιας κλάσης προϊόν. Οι συνεργάτες μου είχαν μοναδική ματιά στο σχεδιασμό που δεν είχα ξαναδεί. Μου άρεσε η προσοχή στη λεπτομέρεια που έδινε η Apple στη διαδικασία σχεδιασμού. Κάθε pixel, οθόνη, χαρακτηριστικό και η αλληλεπίδραση όλων αυτών εξεταζόταν και επανεξεταζόταν. Το φαγητό στην καφετέρια ήταν καλό και μου άρεσε το νέο μου iPad air. Όμως τα αστεία, οι ύβρεις και η αρνητικότητα μου αποσπούσαν την προσοχή από τη δουλειά"

"Κατά τη διάρκεια του γεύματος καθάρισα το iPad air, τακτοποίησα τα αρχεία που δούλευα στον server, άφησα τα υπάρχοντα μου στο γραφείο και έφυγα για το σπίτι"

Ο Jordan δεν άντεξε τελικά. "Άρχισα να γίνομαι από εκείνους τους ανθρώπους που ήθελε να φτάσει απεγνωσμένα η Παρασκευή το βράδυ για να πάω σπίτι και έτρεμα την Κυριακή το βράδυ" Έτσι, μία μέρα το πήρε απόφαση. "Κατά τη διάρκεια του γεύματος καθάρισα το iPad air, τακτοποίησα τα αρχεία που δούλευα στον server, άφησα τα υπάρχοντα μου στο γραφείο και έφυγα για το σπίτι. Άφησα ένα μήνυμα στο αφεντικό μου ότι είναι το χειρότερο που είχα συναντήσει σε όλη την επαγγελματική μου καριέρα και ότι δεν μπορούσα να εργάζομαι πλέον μαζί του ακόμη κι αν η Apple μοιάζει καλή για το βιογραφικό μου".

Ο Jordan ψάχνει πλέον νέα δουλειά και μοιράζεται την εμπειρία του στην Apple με όλους όσους τον διαβάσουν. Διαβάζοντας τα σχόλια των αναγνωστών, σε sites όπως το Gawker, κάποιοι διευκρινίζουν ότι ίσως το γεγονός ότι δεν ήταν μόνιμος εργαζόμενος στην εταιρεία αλλά με σύμβαση, έκανε τη διαφορά στην περίπτωσή του, καθώς οι εργασιακοί όροι είναι πιο σκληροί (ειδικά το πρώτο διάστημα) για όσους έχουν σύμβαση περιορισμένης χρονικής διάρκειας. Το ίδιο ισχύει και για τις προσβάσεις τους στα συστήματα της Apple, όπως και για την επικοινωνία τους με συγκεκριμένα άτομα.

Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μία ενδιαφέρουσα ιστορία ενός ατόμου που έζησε από μέσα τα εσωτερικά μίας μεγάλης εταιρείας, από τη δική του σκοπιά. βεβαίως-βεβαίως. Και μας υπενθυμίζει, για ακόμη μία φορά, κάτι που, για μερικούς είναι αυτονόητο (ή μακάρι να μπορούσε να ήταν σε όλες τις περιπτώσεις), ότι για τον καθένα η καλύτερη εργασία δεν είναι αυτή που κάνει την οικογένεια του ή τους φίλους του να τον θαυμάζουν, ούτε αυτή που κάνει πολλούς να τον πλησιάσουν, αλλά εκείνη που τον κάνει να αισθάνεται όμορφα στην καθημερινότητα του, δημιουργικός και του αφήνει και κάποιο χρόνο για τον εαυτό του και τα αγαπημένα του πρόσωπα. Σίγουρα, ειδικά στις μέρες μας, είναι ιδιαίτερα δύσκολο να συνυπάρξουν όλοι αυτοί οι παράγοντες, σε μία εποχή που υπάρχουν άνθρωποι που επιθυμούν απλά και μόνο να έχουν μία εργασία για να αντιμετωπίσουν θέματα επιβίωσης, αλλά όταν συμβεί αυτό αποτελούν σημαντικά στοιχεία για την προσωπική μας ηρεμία κι αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ...

0 Comment