BREAKING

0

Broken City: «Bρώμικο» νουάρ πολιτικών διαστάσεων

Μεγαλούπουλη, μεγαλοπολιτικοί, μεγαλοαπάτες... Το πρώτο σκηνοθετικό δημιούργημα του Allen Hughes χωρίς τον αδελφό του Albert, βουτάει στο σκηνικό της σύγχρονης Νέας Υόρκης και στήνει μία ιστορία εκδίκησης, με πολλούς διπρόσωπους πρωταγωνιστές που προσπαθούν να βρουν το δίκιο τους ή να επιβάλλουν αυτό που εκείνοι νομίζουν πως είναι το σωστό. Με τη «βρωμιά» να απλώνεται πάνω από την πολιτική ζωή της πόλης, το Broken City ανοίγει με σασπένς δρόμο σ’ ότι λιμνάζει.

broken city

Ο Russell Crowe υποδύεται τον δήμαρχο που σε υποδέχεται στο γραφείο του βάζοντας σου ουίσκι και είναι από τους τύπους που θα του κακοφανεί εάν δεν πιεις μαζί του. Όπως καταλαβαίνει κανείς, εάν του αρνηθείς κάποια χάρη/εξυπηρέτηση, θα αισθανθεί προσβεβλημένος. Enter Mark Wahlberg, που υποδύεται τον πρώην αστυνομικό που είχε απαλλάξει με... άκομψο τρόπο την κοινωνία από έναν βιαστή, πυροβολώντας τον εξ επαφής ενώ εκείνος ήταν άοπλος. Στην δίκη θα αθωωθεί λόγω αμφιβολιών. Forward επτά χρόνια μετά, έχει αφήσει το σώμα, εργάζεται ως ιδιωτικός ντετέκτιβ, και ξαναμπαίνει στο γραφείο του δημάρχου που τον είχε θαυμάσει για την τότε πράξη του. Ο ανώτερος κοινωνικός λειτουργός του ζητάει να παρακολουθήσει την γυναίκα του μιας και είναι σίγουρος πως τον απατά. Τους ενδοιασμούς του Wahlberg θα κάμψει άμεσα μία «παχυλή» επιταγή...
Ο «working-class» Wahlberg, υποδύεται τον καθημερινό «ήρωα» που κάνει λάθη και περνάει τη ζωή του επανορθώνοντας και που σε μία φαινομενικά απλή υπόθεση, προσπαθεί να μείνει αποστασιοποιημένος και στα βασικά. Η επιλογή του όμως από τον Δήμαρχο μόνο τυχαία δεν είναι. Την ώρα που η προεκλογική περίοδος για την ανάδειξη του νέου Δημάρχου κάνει τα πράγματα ακόμα πιο σύνθετα, η κομψή γυναίκα (Catherine Zeta-Jones) που παρακολουθεί προσπαθεί να τον προειδοποιήσει πως οι συναντήσεις της με τον επικεφαλής της πολιτικής καμπάνιας του αντίπαλου υποψήφιου Δημάρχου δεν είναι αυτό που νομίζει...

0-brokencity_021

Αν και το σενάριο του Brian Tucker θα μπορούσε να «σκάψει» περισσότερο κάτω από την επιφάνεια της πολιτικής ατζέντας, οι πισώπλατες μαχαιριές, οι προδοσίες και η χειραγώγηση των media, δημιουργούν ένα κλίμα που σε κρατάει μαζί του, παρακολουθώντας έναν Wahlberg να κινείται στο γνωστό «comfort zone» του και τον Crowe να είναι ένας μεγαλομανής της εξουσίας που θα ήθελε πολύ να σφίξει τα χέρια του στον όμορφο λαιμό της Zeta-Jones. O Hughes στήνει ένα αρκετά καλό περιβάλλον για να εξελιχθεί η ταινία, που λίγο παραπάνω εάν πάταγε το πόδι στην θρίλερ ατμόσφαιρα θα αξιοποιούσε το ταλέντο που σίγουρα διαθέτει και αφήνοντας την ίδια στιγμή εντελώς εκτός το subplot με την ανερχόμενη ηθοποιό/φίλη του Wahlberg που δεν προσφέρει κάτι το ουσιαστικό στην εξέλιξη της πλοκής.

Με την «φθινοπωρινή» φωτογραφία του Ben Seresin να ξεχωρίζει, όπως και τη μουσική του Atticus Ross (βλέπε Όσκαρ για το The Social Network), oι χαρακτήρες καλούνται να κάνουν κάποια «υπερβολικά» πράγματα, κάτι που τους αποστασιοποιεί από την θρίλερ αμεσότητα, ωστόσο το επίπεδο της ταινίας παραμένει αξιόλογο και σου θυμίζει, για πολλοστή φορά τα αδίστακτα και πολλάκις «βρώμικα» παιχνίδια της πολιτικής εξουσίας. Βλέπε Ελλάδα, βλέπε σήμερα... (Κυκλοφορεί σε DVD & Blu-ray από την Audio Visual)

 

0 Comment