BREAKING

9

iPad 2: Grand Review - Το δοκιμάζουμε πρώτοι στην Ελλάδα

Τέσσερις βαθμοί Κελσίου. Δεκαεπτά ώρες αναμονή. Κάπου στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Καμία εικοσαριά πυροβολημένοι, περιμένουν στο πουθενά και ο κόσμος, απλός παρατηρητής να προσπαθεί να συλλάβει το αδιανόητο. Χρειάζονται δυο πράγματα προκειμένου να στηθείς στην ουρά για ένα gadget: ή εισιτήριο για το Δρομοκαΐτειο ή ένας απίστευτος συνδυασμός τεχνολογικής τρέλας, άκρατου φανατισμού με τον κατασκευαστή (σ.σ. συνήθως είναι η Apple) και ένα ικανό αντικείμενο που σου επιτρέπει να δοκιμάσεις τα όρια. Γενικώς. Προσωπικά, το επιχείρησα γιατί αγαπάω τη δουλειά μου. Επίσης ήθελα να ζήσω την εμπειρία, να δω πως γίνεται. Για να λέω μετά «πως είναι».

Το πρώτο iPad αμφισβητήθηκε όσο κανένα τεχνολογικό αντικείμενο στον κόσμο, ξεκίνησε την πορεία του με αυστηρές κριτικές και μετά από 11 μήνες στην αγορά έγραψε ιστορία: 15 εκατομμύρια τεμάχια πωλούνται και η Apple  αυτή τη στιγμή κατέχει το 90% της σχετικής αγοράς. Κυρίες και κύριοι της πολυθρόνας, άλλοι αναπαράγουν ιδέες και άλλοι της δημιουργούν. Steve Jobs μαζί σου.

ΕΞΕΛΙΣΣΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΔΕΑ
Έχουν κυκλοφορήσει ήδη τα πρώτα review από Αμερικάνικα sites και έχω απορίες: Πως γίνεται ένα tablet να είναι εξαιρετικό και ταυτόχρονα να εμφανίζει σοβαρές ελλείψεις; Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που πουλούν την ψυχή τους στο διάβολο για αυτό; Πως γίνεται ο ένας να αποθεώνει το iPad και την ίδια στιγμή κάποιος άλλος να κάνει ακριβώς το ίδιο για το Motorola Xoom;

Με όλο αυτό το ιστορικό στις πλάτες, οι προσδοκίες για το iPad 2 είναι τεράστιες. Δικαιολογημένα. Το αν της καλύπτει είναι το ένα θέμα και το άλλο είναι αν αυτό το tablet αξίζει γενικώς. Ένα, ένα όμως. Να πω;

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ
Λοιπόν για να σας βάλω στο κλίμα θα σας πω δυο λόγια για το iPad. Βασίζεται στο ίδιο λειτουργικό με αυτό του iPhone με μικρές αλλαγές που αφορούν αποκλειστικά στο hardware. Για παράδειγμα από εδώ απουσιάζει ο dialer. Εν συντομία. Εκτός από τα συν του λειτουργικού παίρνετε προίκα και τα μείον. Ας ξεκινήσουμε με τα θετικά: το interface είναι εύχρηστο. Πολύ εύχρηστο. Θεωρητικά εκτελείς τα πάντα με το δάχτυλο και ένα πλήκτρο, με τη διαφορά πως σε αυτή τη διάσταση της οθόνης, το τελευταίο πονοκεφαλιάζει. Δοκιμάστε να περιστρέψετε το iPad – πρέπει να κυνηγάτε το πλήκτρο. Είναι πάνω ή κάτω; Γυρίστε το στο πλάι. Στη λευκή έκδοση προσανατολίζεσαι πιο εύκολα γιατί ακολουθείς την κάμερα που κάνει αντίθεση στο λευκό background. Στο μαύρο τώρα... Επίσης υπάρχουν εφαρμογές. Αμέτρητες. Είναι οι περισσότερες διαθέσιμες σε φορητή συσκευή, ανεξαρτήτως πλατφόρμας. Στο iPad παίζουν ακόμη και αυτές που υπάρχουν για iPhone (με upscaling), αλλά δεν έχεις λόγο να ασχοληθείς, όταν με το καλημέρα αποκτάς 65.000, σχεδιασμένες αποκλειστικά για tablet. Επιτρέψτε μου όμως μια λεπτομέρεια: με στατιστικά στοιχεία κανείς δεν χρησιμοποιεί περισσότερα από δέκα Apps καθημερινά. Άρα κατά βάση αυτό που αξιολογείς είναι η ποιότητα. Φυσικά και έχουν αυτές της Apple. Απλά το ξεκαθαρίζω. Ακόμα, με το iPad νιώθεις ασφάλεια. Κάθε application έχει ελεγχθεί διεξοδικά, δεν πρόκειται να σε εκθέσει, τυχόν προσωπικά στοιχεία που έχεις αποθηκεύσει θα μείνουν εδώ, μεταξύ εσένα και της Apple. Εκεί στο υπερμαγαζί του κυρίου Steve Jobs, έχει στηθεί το πιο εξεζητημένο σύστημα ελέγχου λογισμικού παγκοσμίως.

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν συνδέσει το iOS με τη λέξη απλότητα. Δεν χρειάζεται να κουραστείς, θεωρητικά ότι ζητάς είναι εκεί που το ψάχνεις και μαζί με την αγορά του iPad παίρνεις δώρο μια άτυπη εγγύηση ότι το λογισμικό λειτουργεί. Πάντα. Τα bugs αποτελούν άγνωστη λέξη, τα κολλήματα είναι σχεδόν μηδαμινά και η συσκευή λειτουργεί το ίδιο καλά είτε έχεις περάσει στη μνήμη του μια, είτε 1.000 και μια εφαρμογές. Το scrolling είναι ομαλό, η απόκριση γραμμική και ο χρόνος που θα χρειαστεί να ανοίξεις ή να κλείσεις ένα application, παραμένει πάντα ο ίδιος. Κατακλείδα: το iPad έχει το καλύτερο software. Σωστά; Λάθος. Λοιπόν, κατ’ αρχήν υπάρχουν περιορισμοί. Δοκίμασε για παράδειγμα να κάνεις οτιδήποτε χωρίς τη χρήση iTunes. Απλά δεν γίνεται. Για να περάσουμε ένα αρχείο MP3 και να συγκρίνουμε τον ήχο του iPad με αυτόν π.χ. του Xoom έπεσαν τα πρώτα καντήλια. Στο δικό μου PC δεν είχα εγκατεστημένο το iTunes. Άρα έπρεπε να περιμένω να κατεβεί απ’ το Internet. Ο συνάδελφος, καθ’ όλα πρόθυμος να βοηθήσει, δηλώνει περήφανος κάτοχος iPhone και έχει εγκατεστημένη τη σχετική εφαρμογή στον υπολογιστή του. Συνδέουμε το iPad 2 εκεί και το iTunes αφού το αναγνωρίσει εμφανίζει τις εξής δυο επιλογές: να σετάρεις τη συσκευή από την αρχή (άρα να διαγράψεις όλα σου τα δεδομένα) ή να κάνει επαναφορά από το iPhone του. Εγκαταλείπουμε την προσπάθεια και στέλνουμε το αρχείο μέσω email. Για να έχετε το μέτρο σύγκρισης, κάθε άλλη tablet αναγνωρίζεται σαν εξωτερικός σκληρός δίσκος, και με ένα drag & drop καθαρίζεις. Είναι πιθανότερο να δεις πιγκουίνο στο Σύνταγμα, παρά αυτή τη λειτουργία σε συσκευή της Apple.

Με το iPad 2 δεν έχεις αρχική οθόνη. Τα widgets αποτελούν άγνωστη λέξη. Δεν υπάρχει περίπτωση να τσεκάρεις το ημερολόγιο αν δεν ανοίξεις πρώτα τη σχετική εφαρμογή. Η ειδοποίηση για το εκάστοτε ραντεβού, γνωστοποιείται μόνο την ώρα που εσύ έχεις προκαθορίσει. Και αν έχεις εκατό τι γίνεται; Είναι άλλο να βλέπεις τις υποχρεώσεις σου ανά πάσα στιγμή και άλλο να πρέπει να θυμηθείς να τις αναζητήσεις (οι πρώην κάτοχοι Pocket PC και νυν Android γνωρίζουν καλά σε τι αναφέρομαι). Έχω και άλλα: το  σύστημα ειδοποιήσεων είναι για τα πανηγύρια. Λαμβάνεις ένα νέο email. Η ένδειξη «1» εμφανίζεται σαν δείκτης στο εικονίδιο «Mail». Κατά τον ίδιο τρόπο αν έχεις εκατό μηνύματα θα δεις την ένδειξη «100». «Έ και;» θα πεις. Πως σου φαίνεται ότι με το Honeycomb μπορείς να δεις το email χωρίς καν να το ανοίξεις; Επιγραμματικά. Δεν σε ενδιαφέρει το μήνυμα; Πατάς ένα «x» στην ειδοποίηση κάτω δεξιά και εξαφανίζεται. Το έχεις όμως πάντα μπροστά σου. Τόσο απλά.

Με το iOS είναι αδύνατο να ενεργοποιήσεις το Wi-Fi αν δεν ανοίξεις το σχετικό μενού. Άγγιξε το κάτω δεξί εικονίδιο στο λειτουργικό Android και έχεις τον πλήρη έλεγχο όλων των συνδέσεων. Επίσης απουσιάζει η υποστήριξη flash. Όχι αγαπητή Apple, δεν είναι όλα τα sites γραμμένα σε HTML5. Η ειρωνεία: το tablet το αξιοποιείς κατά βάση για πλοήγηση στο Internet. Τέλος στο iPad 2 έχεις τη δυνατότητα για χρήση μόνο έξι σταθερών συντομεύσεων. Για αυτό φρόντισε να έχει κάνει τη σωστή επιλογή. Με την έβδομη καίγομαι;

ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ
Κανονικά δεν εξετάζεις το hardware, δεν σε απασχολεί τι επεξεργαστής κρύβεται πίσω από την οθόνη – δεν είναι αυτοκίνητο και αυτό που κρατάς δεν είναι το καπό. Θέλεις να μάθεις όμως, γιατί έτσι σε γαλούχησαν οι κατασκευαστές PC. Είναι γιατί τα τεχνικά σε κάνουν να νιώθεις υπερήφανος. Sorry ladies αλλά το θέμα είναι φαλλικό. Ποιος έχει τον μεγαλύτερο; Τον ταχύτερο και άλλα τέτοια όμορφα. Λοιπόν έχουμε και λέμε. Το iPad 2 εξοπλίζεται με chipset Α5, την εξέλιξη του Α4, με τη σημαντικότερη διαφορά να εστιάζει στην ύπαρξη δυο πυρήνων. Η ταχύτητα λοιπόν σε σχέση με το παρελθόν είναι διπλάσια (πάντα σύμφωνα με την Apple). Λογικό. Η μεγάλη αλλαγή πάντως βρίσκεται στα γραφικά. Εννιά φορές ισχυρίζεται ο Αμερικάνος κατασκευαστής. Κατά τι λιγότερο λένε τα test. Το θέμα είναι πως το νέο tablet στον τομέα αυτό υπερέχει. Και ηγείται της αγοράς. Δεν ξέρω πόσο σημαντικό είναι για εσάς, προσωπικά όμως θεωρώ ανόητο να επενδύω σε μια τέτοια συσκευή για να παίζω παιχνίδια. Άρα το όφελος καθρεφτίζεται στο πόσο γρήγορα ανοίγει ένα αρχείο PDF, στο πόσο γρήγορα φορτώνει η εκάστοτε ιστοσελίδα. Και η διαφορά είναι προφανής (είναι ισάξιο με το Xoom στην πλοήγηση και σχεδόν δυο φορές πιο γρήγορο από το μοντέλο που αντικαθιστά). Επίσης η μνήμη έχει διπλασιαστεί. Είναι αστείο να μιλάς για 512MB μνήμης σε μια ταμπλέτα με οθόνη 9,7 ιντσών, όμως στην πράξη τα δεδομένα διαφέρουν. Το iOS για παράδειγμα με αυτού του επιπέδου multitasking (περιορισμένων δυνατοτήτων είναι η αλήθεια), τα καταφέρνει περίφημα. Επίσης οι developers για iPad έχουν εκπαιδευτεί στο έπακρο για να εκμεταλλεύονται κάθε φορά το applικό hardware.

Η μεγάλη αλλαγή πάντως βρίσκεται σε αυτό που εισπράττεις ευθύς εξαρχής: στην αισθητική, το μέγεθος, το βάρος, την ποιότητα. Το iPad 2 είναι πεντάμορφο. Αντικειμενικά. Και αυτή τη φορά δεν ανακοινώνεται απλά ότι διατίθεται σε δυο χρωματισμούς (λευκό και μαύρο). Κυκλοφορεί κιόλας. Επίσης δεν μίκρυνε σε πλάτος. Έχασε όμως σημαντικά σε πάχος. Κατά ένα 30 τις εκατό (ναι, είναι πιο λεπτό και από το iPhone) και κατά ένα 20 τις εκατό σε βάρος. Στα 600 και κάτι γραμμάρια που μετράει η έκδοση με Wi-Fi και 3G, η διαφορά σε σχέση με το παρελθόν είναι μεγάλη. Χαοτική. Επίσης το αλουμίνιο στην πίσω όψη «σε φτιάχνει». Η ποιότητα είναι φανταστική, σου αρέσει να το κρατάς, σου αρέσει να το επιδεικνύεις. Είναι αυτό το συναίσθημα που δεν μεταφέρεται στο χαρτί – έστω στο internet. Πρέπει να το πάρεις στα χέρια σου το iPad 2, να καταλάβεις για τι πράγμα μιλάμε. Τα συγχαρητήρια μας Apple.

ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΜΕ ΘΕΑ
Η οθόνη έχεις τις ίδιες προδιαγραφές με το παρελθόν. Είναι στις 9,7 ίντσες και μετράει 1024×768 pixels. Δεν είναι τεχνολογίας retina, πείτε μου εσείς όμως πως θα μπορούσε να διαχειριστεί ένας επεξεργαστής τη διπλάσια ανάλυση (κάντε υπομονή μέχρι το iPad 3). Το νέο είναι ότι χρωματικά εντυπωσιάζει. Έχει κορυφαίο λευκό, καλό μαύρο (παρεμπιπτόντως το bleeding εμφανίζεται και στις δυο συσκευές που έχω στην κατοχή μου), αποδίδει καλύτερα από το παρελθόν και η φωτεινότητα δίνει ρέστα. Σε σημείο που κουράζει. Δεν έχω δει καλύτερη οθόνη σε tablet, έστω και αν το φορμά της (4:3) είναι ανυπόστατο (το επιχείρημα της Apple για σωστή προβολή στον κάθετο άξονα δεν πείθει) και οι ανταγωνιστές προσφέρουν μεγαλύτερη ανάλυση στις ίδιες διαστάσεις.

ΠΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΑ…

Αν διαβάσεις προσεκτικά την ανακοίνωση της Apple σχετικά με το iPad 2 θα δεις ότι κάπου αναφέρεται ότι βελτίωσε τον ήχο. Στην πράξη η διαφορά είναι αμελητέα. Ότι κερδίζεις σε ποιότητα το χάνεις σε ένταση. Επίσης τα μπάσα είναι μέτρια. Αν θέλεις να παίξεις με το GarageBand θα χρειαστείς ένα ζευγάρι ακουστικά ή εξωτερικά ηχεία. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως δεν θα προβληματιστείς και θα πας παρακάτω.

Για μια ακόμη φορά εντυπωσιάστηκα με την αυτονομία. Ας λέει η Apple ότι το iPad 2 έχει την ίδια απόδοση με το μοντέλο που αντικαθιστά. Οριακά υστερεί. Ακόμη και το πρώτο iPad σημειώνει οριακά μια ώρα επιπλέον χρήσης. Παρόλα αυτά είναι εκπληκτικό που παρά τη διπλάσια επεξεργαστική ισχύ το νέο tablet, βγάζει εύκολα 10 ώρες.

ΦΩΤΑ, ΚΑΜΕΡA. ΠΑΜΕ;
Δεν είναι το κομμάτι που θα εστιάσεις σε ένα tablet, δεν είναι αυτό που λέμε μείζον χαρακτηριστικό, αλλά αν θέλεις την αλήθεια, οι κάμερες του iPad 2 είναι απαράδεκτες. Για πέταμα, πώς να το πω. Πρακτικά δεν σε απασχολεί, την ταμπλέτα θα τη χρησιμοποιήσεις κάποια στιγμή για βιντεοκλήσεις (κάτι ξέρει η HP με το TouchPad που τοποθέτησε μια και μόνο στην πρόσοψη), αλλά είναι η στάση της Apple που σε προκαλεί να σχολιάσεις, να ασχοληθείς με αυτό το απόσπασμα των τεχνικών. Στην αρχή δεν προβληματίζεσαι, η οθόνη κολακεύει την απόδοση και η χαμηλή ανάλυση των φωτογραφιών είναι αδύνατο να αποτυπωθεί στις 9,7 ίντσες του tablet. Αν περάσεις όμως τις εικόνες σε υπολογιστή σε πιάνει απογοήτευση. Η μπροστινή μετράει μόλις 0,3 Mpixel και συλλαμβάνει VGA βίντεο στα 30 καρέ. Η πίσω πάλι, σταματάει στο 1Mpixel, ακριβώς όσο χρειάζεται για να αποτυπώσει 720p βίντεο (στα 30 καρέ και εκείνη). ΔΕΝ αγοράζεις το tablet για την κάμερα του. Όμως καλό είναι αν υπάρχει, να σου επιτρέπει να την αξιοποιείς. Apple εδώ μας απογοητεύεις - υποτίθεται πως δείχνεις το δρόμο στα ποιοτικά προϊόντα.

ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ

Το iPad 2 διαθέτει καταρχήν τον ίδιο αποθηκευτικό χώρο με το μοντέλο που αντικαθιστά. Που σημαίνει ότι κυκλοφορεί σε χωρητικότητες των 16GB, 32GB και 64GB. Χωρίς επέκταση. Επίσης κυκλοφορεί σε δυο εκδόσεις: με Wi-Fi ή 3G και Wi-Fi (η έκδοση της Verizon που υποστηρίζει δίκτυα CDMA στην Ευρώπη δεν αφορά κανένα). Η ασύρματη σύνδεση στο Internet μέσω των δικτύων κινητής τηλεφωνίας επιτυγχάνεται με τη βοήθεια των τεχνολογιών HSDPA και HSUPA. Εναλλακτικά, μπορείς να συνδεθείς μέσω Wi-Fi. Τέλος διαθέτει δέκτη GPS με λειτουργία υποβοήθησης (A-GPS) για την ακριβή έκδοση που ενσωματώνει και υποδοχή για κάρτα micro SIM.

NA TO ΠΑΡΩ;
Αν έχεις το πρώτο iPad δεν προτείνουμε να κάνεις το βήμα. Και οικονομικά να το δεις δεν συμφέρει. Οι κάμερες δεν λένε τίποτα (εκτός και αν θεωρείς αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής σου τις βιντεοκλήσεις) και το περιορισμένο πάχος και βάρος, δεν δικαιολογούν στην πράξη τη διαφορά στα χρήματα. Θυμάμαι όταν επέστρεψα και πάλι στην Ελλάδα. «Πως είναι;» με ρώταγαν οι φίλοι μου την επομένη. «Τα συναισθήματα είναι ανάμικτα» έλεγα. Με ξετρελαίνει ο σχεδιασμός, το hardware είναι καλό, αλλά δεν αντέχω τις ελλείψεις. Το ξέρω, υπάρχουν αμέτρητες εφαρμογές. Με την ίδια λογική όμως απουσιάζουν βασικά συστατικά από το λειτουργικό και οι περιορισμοί δεν ανήκουν στο λεξιλόγιο μου. Αν θέλετε εδώ και τώρα tablet, αποκτήστε το iPad 2. Αν έχετε την υπομονή αγοράστε καλύτερα ένα με Honeycomb λειτουργικό (το ποιο είναι μια άλλη κουβέντα…) και δείτε τι σημαίνει ζωή με ελευθερία. Όσο για τις εφαρμογές θα έρθουν και αυτές. Εγγυημένα.

0 Comment