BREAKING

0

Robin Hood: Η ιστορία που οδήγησε στο μύθο

O Robin Hood του Ridley Scott αγνοεί επιδεικτικά τον Σερίφη του Νότινγκχαμ, τα βάζει με τον ίδιο τον Βασιλιά και ο σκηνοθέτης επιλέγει να αποκαλύψει τον άντρα αντί για το μύθο και τα κλισέ του...

Κοινωνική δικαιοσύνη, δικαίωμα στην ελευθερία, λιγότεροι φόροι… Αιώνες μετά ο Ρομπέν των Δασών δεν θα έβρισκε και πολλά πράγματα αλλαγμένα, εκτός από μία διαφοροποίηση στο κυκλοφοριακό, στον ενδυματολογικό κώδικα, ενώ μία δυσκολία κατανόησης της gadget κουλτούρας και της “life style” φούσκας θα την είχε. Σε εποχές δύσκολες, σίγουρα θα έχει θέση και λόγο και εάν τυχόν δεν του τον έδιναν, ήταν ιδιαίτερα ικανός για να τον πάρει μόνος του και να τραβήξει κάποια αυτιά…

Ήταν η διαχρονικότητα του ήρωα (το 1913 έπαιξε το παρθενικό, βουβό φιλμ “Robin Hood”) η πρώτιστη σκέψη του Ridley Scott όταν καταπιάστηκε με το θέμα; Ποιος ξέρει... Αυτό που σίγουρα έμοιαζε ξεκάθαρο εξ αρχής στο μυαλό του ήταν πως αυτός ο Robin Hood δεν θα βασιζόταν στην ιστορία που γνώριζαν απέξω και ανακατωτά οι πατεράδες μας. Δεν θα γεμάτος από φολκλόρ στιγμές, η Μάριον δεν θα είναι μόνιμα θλιμμένη, και η χιλιοειπωμένη περίφημη παρεξήγηση/τσακωμός του Ρομπέν των Δασών με τον Μικρό Τζον επάνω στο γεφυράκι θα έμενε απλά εκτός. O Robin Hood του Scott δεν φοράει κολλάν, δεν ασχολείται καν με τον σερίφη του Νότινγκχαμ, και πολεμάει στο πλευρό της Lady Marion (Cate Blanchett) σε “απευθείας σύνδεση” τους Γάλλους, αλλά και τον King John…

Και είναι σοβαρός… Δεν κάνει τσάμπα επίδειξη των ικανοτήτων του στην τοξοβολία για να χαρούν τα πλήθη. Δεν ιππεύει τα άλογα με όλους τους απίθανους τρόπους, δεν σαγηνεύει τις γυναίκες απλά περνώντας το χέρι του από το φτερό του καπέλου του (που δεν έχει…). Ξέρει πως εκτός από άντρας της δράσης, διαθέτει και ένα ικανότατο μυαλό.

Οι σεναριογράφοι Brian Helgeland, Ethan Reiff και Cyrus Voris έθεσαν όχι τόσο στο δάσος του Sherwood, αλλά και παραέξω απ’ αυτό, ένα επικό action movie που δεν δίνει τόσο βάθος στην ιστορία, αλλά μία πιο “ρεαλιστική” άποψη στην ιστορία. Με το Μονομάχο και τον Braveheart να «πετιούνται» εδώ και εκεί και να θυμίζουν τις δικές του.

Όταν το 1199 ο δίκαιος Βασιλιάς Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος σκοτώθηκε, ο ανίκανος Ιωάννης τον διαδέχεται και αυτό δεν θα αρέσει σε κανένα, παρά μόνο τον Φίλιππο της Γαλλίας που εποφθαλμιά τον θρόνο της Αγγλίας. Ο Ρόμπιν Λόνγκστράιντ από στρατιώτης στην Σταυροφορία του Ριχάρδου, θα μετατραπεί σ’ έναν κυνηγημένο που βρίσκει καταφύγιο στο κτήμα του σερ Λόξλεϊ (Max Von Sydow) και της κόρης του Μάριον (Cate Blanchett). Όταν οι πάντα πρόθυμοι προδότες θα βάλουν τους Γάλλους μέσα στη χώρα, τότε θα έρθει η ώρα για τον Ρόμπιν να αναλάβει δράση και να δείξει πως τα όρια της κοινωνικής αδικίας στο εσωτερικό της χώρας είχαν καταπατηθεί...

Ο Scott όταν αποφασίζει να αποτυπώσει με λεπτομέρεια περασμένους αιώνες, τότε ανακαλύπτει τις κατάλληλες πανοπλίες, τα καλύτερα αλυσόδετα κουστούμια, τις πιο... εργονομικές καλύβες, τα πιο γερά σκαριά έτσι ώστε τα καράβια να χτυπάνε επάνω στα κύματα και να μην καταλαβαίνουν τίποτα. Και πιάνοντας την ιστορία από την πολύ αρχή του, τότε δηλαδή που δεν πήγαινε καν το μυαλό του Robin Hood πως θα γίνει ένας ένδοξος παράνομος, ο Scott δεν μπορεί παρά να χαρίσει όλα τα κλισέ στην επόμενη ταινία που θα ακολουθήσει κατά γράμμα τα σημάδια της ιστορίας.

Οι ήρωες και οι κακοί συναλλάσονται αλλάζοντας στρατόπεδα χωρίς καμία έγνοια, με την πολιτική νότα να είναι στο προσκήνιο, με τις δολοπλοκίες να εξακολουθούν μέχρι το τελικό ξεκαθάρισμα της μεγάλης μάχης ανάμεσα Άγγλους και Γάλλους. Οι Βασιλείς, οι βαρώνοι και οι αριστοκράτες, μοιάζουν να έκαναν ένα break από τo Elizabeth και να μεταφέρονται σε διπλανό σετ για να συναντήσουν τον κοινό κρίκο, την Cate Blanchett, που ίσως και να κλέβει τις εντυπώσεις από τον Crowe. Ο θηλυκός της τσαμπουκάς έχει καταπληκτικό αέρα και βοηθάει τον ελαφρώς κακόκεφο Crowe που δείχνει σαν του αποσπά μόνιμα κάτι την προσοχή. Από την άλλη φυσικά, υπάρχουν λίγοι ηθοποιοί στον κόσμο που μπορούν να γεμίσουν τα «ρούχα» ενός ήρωα με τον απαιτούμενο επιβλητικά sexy ανδρισμό...

Με τη βία να μην κάνει εκπτώσεις και τα σπαθιά να καταφέρνουν βαθιές τομές, η ιστορία αφήνει το  ελαφρύ “fun” για κάτι πιο σοβαρό, γκρίζο (η φωτογραφία επιμένει σ’ αυτό το χρώμα) και βάζει πολύ πλοκή στο τραπέζι. Οι τρεις πιστοί σύντροφοι του Robin και ο ιερέας Friar Tuck με τα μελίσσια του, κάνουν περιορισμένες εμφανίσεις, σε όχι απαραίτητα κωμικές σφήνες...

Ο παλιός entertainer Robin Hood πέθανε, ζήτω ο νέος, στιβαρός Robin Hood

0 Comment