BREAKING

2

Smartphones και συναυλίες. Οδηγός χρήσης

Το παρακάτω εγχειρίδιο το διαβάσαμε στο Gizmodo και ταυτιστήκαμε. Γιατί, άλλο είναι να πηγαίνεις σε μία συναυλία και να στέκεσαι πίσω από έναν τεράστιο τύπο που δεν μπορεί να κάνει κάτι για το μεγεθός σου, κι άλλο να μην μπορείς να δεις τον καλλιτέχνη που τραγουδάει γιατί ένας σκασμός από χέρια κρατάνε smartphones και τραβάνε βίντεο και φωτογραφίες.

Για κάποιο λόγο (για συγκεκριμένο λόγο... το λένε social media) δεν μας είναι τόσο σημαντική η εμπειρία μίας συναυλίας να τη βιώσουμε, αλλά μας είναι σημαντικό να την μοιραστούμε. Έτσι, στην εποχή των smartphones, θεωρούμε πως το εισιτήριο που πληρώσαμε για να δούμε μία συναυλία ή μία εμφάνιση σε νυχτερινό μαγαζί, αξίζει γιατί θα μπορέσουμε να δείξουμε κάτι στο Facebook ή το Twitter και όχι γιατί ο άμοιρος που βρίσκεται πάνω στη σκηνή, έχει καλή φωνή κι εμείς αισθανόμαστε καλά όταν τον ακούμε.

Ας μιλήσουμε όμως για κάποια δεδομένα που σπάνια έχουμε στο μυαλό μας:

Κατά πάσα πιθανότητα, με το smartphone μας, δεν θα βγάλουμε καλές φωτογραφίες. Όχι, δεν υποτιμούμε τα smartphones. Πώς θα μπορούσαμε να υποτιμήσουμε ένα iPhone 4S ή ένα Nexus… ή ένα Nokia N9. Αλλά σκεφτείτε πως ο χώρος μίας συναυλίας, είναι ένας χώρος που είναι στημένος με τέτοιο τρόπο, ώστε ο μέσος ερασιτέχνης φωτογράφος να σκίσει τα διπλώματα που δεν έχει. Τα φώτα είναι χαμηλά, υπάρχει πιθανόν καπνός κι εσείς βρίσκεστε στο ίδιο επίπεδο με μερικές εκατοντάδες ανθρώπους που είναι πιο ψηλοί, πιο μεγάλοι και πιο κινητικοί από εσάς. Η συνταγή της αποτυχίας.

  • Σε περίπτωση όμως που θέλετε πραγματικά να βγάλετε φωτογραφία, αυτό που μπορείτε να φροντίσετε είναι:
  • Να βγάλετε τη φωτογραφία σας όταν το φως είναι σταθερό και καλό.
  • Να χρησιμοποιήσετε και τα δύο σας χέρια. Σε κανέναν δεν αρέσουν οι κουνημένες φωτογραφίες για ευνόητους λόγους
  • Μη χρησιμοποιήσετε flash. Δεν είστε αρκετά κοντά στη σκηνή για να έχει κάποιο αποτέλεσμα και κατά πάσα πιθανότητα, αν το χρησιμοποιήσετε, το μόνο που θα καταφέρετε είναι να «τυφλώσετε» τους ανθρώπους γύρω σας.
  • Κάντε τρεις ή τέσσερις λήψεις μαζεμένες. Μην κάνετε μία λήψη και μετά προσπαθείτε να δείτε κάθε μία αν είναι καλή για να συνεχίσετε. Πάρτε το απόφαση ότι δεν θα είναι καλή, αλλά, κάνοντας 3 ή 4 μαζί, ίσως μπορείτε μετά να διαλέξετε τη μία που θα ανέβει στον τοίχο του προφίλ σας στα social media.

 

Μην τραβάτε βίντεο.

Ακόμα κι αν εσείς έχετε σπουδάσει φωνητική και η προηγούμενη δουλειά σας ήταν να πρωταγωνιστείτε στη λυρική σκηνή, δεν μπορείτε να εγγυηθείτε το ίδιο για τον διπλανό σας. Αν τραβάτε βίντεο κατά τη διάρκεια μίας συναυλίας, οι μεγαλύτερες πιθανότητες είναι να φαίνεται χάλια και να ακούγεται χάλια. Αν παρ’ όλα αυτά, θέλετε, αυτό το ένα τραγούδι να είναι στο κανάλι σας στο Youtube, κάντε το.... και υποστείτε τις συνέπειες.

 

Tweet tweet;

«Θεός ο Μαζωνάκης» (...) Αυτό αρκεί για να το tweetάρετε. Οι followers σας, δεν χρειάζεται να ξέρουν τι χρώμα είναι το δέρμα του, αν έσπασε η φωνή του στις ψηλές ή αν η εκτέλεση του τάδε τραγουδιού ήταν καλύτερη την προηγούμενη σεζόν. Έχετε πάει να ακούσετε τον Μαζωνάκη (...) γιατί σας αρέσει, όχι για να μιλήσετε εκείνη τη στιγμή γι αυτό. Μπορείτε να τιτιβίσετε ότι θέλετε (σχεδόν) όταν επιστρέψετε σπίτι.

 

«Άκου τι ακούω! Το αγαπημένο μας τραγούδι!»

Έχετε περάσει βραδιές με τον κολλητό σας ή την κοπέλα σας ακούγοντας ένα συγκεκριμένο τραγούδι και κάθε φορά που το ακούτε, χαμογελάτε γιατί θυμάστε εκείνες τις βραδιές. Όταν πάτε σε συναυλία του καλλιτέχνη που το τραγουδά και πάρετε τηλέφωνο τον κολλητό ή την κοπέλα σας για να το ακούσει, το μόνο σίγουρο είναι θα τον/την πιάσει κατάθλιψη. Πρώτα και κύρια γιατί δεν είναι εκεί, μαζί σας, για να το τραγουδήσετε μαζί. Αλλά μετά από αυτό, θα πέσει σε κατάθλιψη από την κακή ποιότητα του ήχου που θα ακούει. Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν είχα πάει να ακούσω τους Madrugada, στη Νορβηγία και πήρα τηλέφωνο τον Ανδρέα που βρισκόταν στη Πορτογαλία εκείνη την εποχή, για να ακούσει το "Strange Color Blue". Αν είχε βγει τότε η διαφήμιση της Vodafone, η Τασούλα θα είχε την φωνή του φίλου Ανδρέα που μου έλεγε "Tragic".

 

iPad… μία θλιβερή ιστορία.

Αγοράσατε το νέο iPad που έχει πολύ καλή κάμερα. Για κάποιο εντελώς προσωπικό σας λόγο που πρέπει να κοιτάξετε σε εξειδικευμένο επιστήμονα, αποφασίσατε να το πάρετε μαζί σας στη συναυλία του αγαπημένου σας καλλιτέχνη. Δεν θα σας πούμε εμείς αν θα το χρησιμοποιήσετε ή όχι. Θα σας δείξουμε την παρακάτω φωτογραφία. Με τον ίδιο οίκτο που την βλέπετε, θα σας κοιτάζουν και οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι στη συναυλία. Πιστεύουμε πως είναι αρκετό για να σας πείσει να αφήσετε το iPad στο σπίτι...

1 Comment

  • Χριστίνα
    16 Απριλίου 2012 at 16:37

    Δηλώνω ένοχη για το «άκου τι ακούω»… Αλλά έχω πάντα καλό σκοπό όταν το κάνω.