BREAKING

1

Θα γίνει «παράνομο» να δανείζουμε CDs στους φίλους μας;

Εξομολόγηση πρώτη: Λατρεύω τον ήχο των Mumford & Sons

Εξομολόγηση δεύτερη: Ένας από τους λόγους που τους λατρεύω είναι γιατί «βγήκαν» μέσα από τους fans τους και όχι κάποιο «καταπληκτικό» promotion

Εξομολόγηση τρίτη: Έχω θυμώσει. Γιατί;

Οι Mumford & Sons είναι μία Αγγλική folk μπάντα που ακούστηκε πολύ την τελευταία χρονιά. Για όσους δεν ασχολούμαστε με την mainstream pop, ένα ροκ άκουσμα σαν των Mumford & Sons και η επιτυχία τους, θεωρείται ως ελπίδα ότι θα σταματήσουμε να βλέπουμε στα billboards ημίγυμνες ατάλαντες και ότι ο κόσμος θα αρχίσει να ακούει ολοκληρωμένη μουσική και πάλι.

Αλλά. Στο album τους που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο, με τον τίτλο Babel (έχει εκπληκτικά τραγούδια), στα μικρά γράμματα γράφουν: «Απαγορεύεται η χωρίς έγκριση αντιγραφή, αναπαραγωγή, ενοικίαση, δανεισμός, δημόσια μετάδοση μέσω ηλεκτρονικών ή αναλογικών μέσων». Εντάξει σε όλα... αλλά ο δανεισμός; Δηλαδή, το CD που αγόρασα δεν μπορώ να το δανείσω σε κάποιον φίλο προκειμένου να το ακούσει;

Το θέμα επεσήμανε στο twitter ο Andrew Bridges, δικηγόρος που ασχολείται με πνευματικά δικαιώματα. Το Wired επικοινώνησε με την δισκογραφική εταιρεία Glassnote που έκανε την παραγωγή στον δίσκο των κατά τα άλλα αγαπημένων Mumford & Sons και εκπρόσωπός της είπε πως θα δει το ζήτημα με τους νομικούς που τους συμβούλεψαν να χρησιμοποιήσουν αυτό το λεκτικό στο δίσκο τους.

Ο συγκεκριμένος δικηγόρος κινητοποιείται για το θέμα. Εμείς αναρωτιόμαστε για την φαεινή ιδέα που είχαν οι δικηγόροι της μουσικής βιομηχανίας: Πιστεύουν ότι προστατεύουν τα συμφέροντα των πελατών τους όταν απαγορεύουν το μόνο μέσο που τους κάνει διάσημους και φέρνει σε επαφή τον κόσμο με τη δουλειά τους; Την από στόμα σε στόμα διαφήμιση; Φαίνεται τελικά ότι η κα Χρυσιϊδα Δημουλίδου έχει κλωνοποιηθεί σε δικηγορικά γραφεία της Μεγάλης Βρετανίας, αν και το έργο της δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό των Mumford & Sons. Ούτε κατά διάνοια.

Πηγή: Wired,

Για το θέμα της κας Δημουλίδου μπορείτε να ενημερωθείτε από τη Lifo και το blog του Άρη Δημοκίδη, εδώ

0 Comment