BREAKING

1

Το ψεύτικο μωρό στο American Sniper έχει προκαλέσει ποικίλα σχόλια

Φανταστείτε αυτό. Είσαι έτοιμος να γυρίσεις τη μεγάλη σκηνή της ημέρας και το μωρό που θα έπρεπε να είναι στο σετ έχει πυρετό. Σίγουρα θα υπάρχει backup plan σε μία τόσο μεγάλη παραγωτή. Τουτέστιν ένα δεύτερο μωρό. Κι όμως δεν είναι η τυχερή σου μέρα αφού τυχαίνει να λείπει και αυτό από το σετ. Πρόβλημα μεγάλο.

american-sniper-baby

Στα γυρίσματα του American Sniper, το φιλμ του Clint Eastwood που σπάει τα ρεκόρ, δεν υπήρχε κάποιο μωρό εύκαιρο για να στηθεί η σκηνή με τον πρωταγωνιστή Bradley Cooper και η παραγωγή αναγκάστηκε να αυτοσχεδιάσει. Που σημαίνει πως βρήκαν το πιο πρόχειρο και πλαστικό μωρό που υπήρχε εκεί κοντά και το έδωσαν στην αγκαλιά του "ελεύθερου σκοπευτή" Chris Kyle. 
Φυσικά το κοινό κατάλαβε αμέσως την διαφορά και έκτοτε τα forum έχουν ξεσαλώσει κατηγορώντας για την λύση της τελευταίας στιγμής που σκέφτηκε μία παραγωγή που κόστισε 60 εκατομμύρα δολάρια και ένα φιλμ που είναι στις υποψηφιότητες των Όσκαρ για Καλύτερη Ταινία. 

Φταίει ο κακός προγραμματισμός; Το γεγονός πως όταν η πρώτη λήψη ικανοποιεί τον Eastwood, σπάνια γυρίζει δεύτερη; Ήταν τόσο σημαντικό να δει το κοινό το μωρό στην αγκαλιά του πρωταγωνιστή; Και με τέτοια CGI τεχνολογία που είναι διαθέσιμη σήμερα δεν θα μπορούσε το θέμα να λυθεί με κάποιο ειδικό εφέ;
Αυτές τις απορίες καταθέτει το κοινό και μέχρι τώρα δεν έχει πάρει κάποια ικανοποιητική απάντηση από executive του Hollywood. Και ούτε πρόκειται μάλλον. Μάλιστα κάποιοι πέρασαν και σε ειρωνικά σχόλια του στυλ πως η παραγωγή μάλλον δεν εμπιστεύτηκε τον Cooper να κρατήσει ένα μωρό. Ακόμα και στο Hangover αυτό το κράταγε ο Γαλιφιανάκης...
Μένει να δούμε εάν το fake μωρό καταφέρει να δώσει την δική του... ώθηση και σηκώσει το Όσκαρ η ταινία. Τότε θα έχουν να λένε οι παραγωγοί πως αποδείχθηκε και γούρικο!

1 Comment

  • GeoKlv
    31 Ιανουαρίου 2015 at 11:53

    Πέραν της συγκεκριμένης αναφοράς, η ταινία αυτή καθ” αυτήν, θεωρώ ότι είναι μια από τις πιο «υπερ-εκτιμημένες» παραγωγές, όλων των επιχών… Προσωπικά, τη κατηγοριοποιώ στα μεγαλύτερα κινηματογραφικά «λεμόνια» (πατάτες κλπ… πείτε το όπως θέλετε) που έχουν παραχθεί στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου… Ενδεχομένως, το πρόσωπο, η συνοπτική βιογραφία του οποίου δραματοποιείται, να έχει την «αξία» / ιστορική σημασία που αναλογεί (ενδεχομένως / ενδεχομένως όχι… εξαρτάται από το πρίσμα υπό το οποίο κάποιος θα το παρατηρήσει), όμως η αύρα της ταινίας, οι ερμηνείες, η «ελαφρότητα» της διαχείρισης των μηνυμάτων και ενδεχομένως τα αμφισβητούμενα, ουσιαστικά μηνύματα της ταινίας, είναι χαρακτηριστικά τα οποία δεν επιδέχονται κριτική… Προφανώς, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, εκατομμύρια νόες, «δουλεύουν υπερωρίες» σκεφτόμενοι τα επικά «κατορθώματα» του εν λόγω «hillbilly» και εκατομμύρια ζευγάρια ματιών να έχουν βουρκώσει και δακρύσει για τον επαγγελματία, εξειδικευμένο σκοπευτή (η υπόσταση του οποίου ουδόλως διαφέρει από αυτήν ενός «φονιά επί συμβάση» (contact killer, maybe?)… Ακόμη ένα δείγμα (τηρουμένων των αναλογιών) για τις ιδιαίτερες απόψεις περί «ηρωισμού» που έχει μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων στον πλανήτη μας… Κατά τα λοιπά, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην υποψηφιότητα για Oscar…